ّّپل

     حالت خوبه؟ گوينده با اين سوال توضيحي از موقعيت  درونی شما درلحظه پرسش  ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مي خواهد. آيا  درست  توصيف  مي كنيد  و درست توضيح  مي دهيد؟! و اگردرست  پاسخ مي دهيد. آيا  پاسخ  شما در حالت منفي ، یا در حالت  مثبت  آن  حالت را استمرار  نمي دهد و اصولا" حال يعني چه؟ چرا حالت بده ؟ چون احساس بدي دارم . چة احساسي؟ ترس – اضطراب – ناامني و.... چرا حالت بده؟ چون از چيزي احساس نارضايتي مي كنم . چرا حالت خوبه؟ چون خبر خوبي شنيدم  يا چيزها بر وفق مراد است و ... اگر ما خوب و يا بد بودن را به عنوان يك فرم نگاه كنيم ، نگرش مان نسبت به موضوع عوض مي شود. خوب بودن به من احساس بهتري مي دهد. با خوب بودن ،   بدن ام در فرم بهتري است . با خوب بودن براي خودم اشك  نمي ريزم .  با خوب بودن به  كار خلاق نزديك ترهستم . با خوب بودن جريان خوبي از جسم ام رد مي شود . احساس آزادي مي  كنم . با اين همه اصلن مهم نيست كه  خوب هستم چون خوب بودن تنها يك فرم است ، فرمي كه دوست دارم . مثلن يك نفر لباس اسپرت دوست داره . شخص ديگري با كت و شلوار و كراوات راحت تره و ...شايد مجبور هستم لباسي را بپوشم كه به من احساس بدي مي دهد .  شايد مجبور شدم در فرمي قرار بگيرم كه حالم را بد مي كند . اين هم مهم نيست . آيا دائم به دنبال لباس مناسب گشتن كار بيهوده اي نيست . مي توانيم در يك فرم بد هم خوب باشيم چون به دنبال يك فرم خوب نمي گرديم! خوب بودن  يك فرم است. شايد به اين شكل تقريبي كه بدن در حالت مناسبي است. اگرهم نيست ، فرض مي كنيم كه هست . ذهن سبك و آزاد است، مثل پرنده اي كه در بلندي ها از مسيري به مسير ديگري حركت مي كند . همه چيز در درون  شخص تحت كنترل است و نيروي حمايت كننده اي از انسان به بيرون تراوش مي  كند و چيزهاي ديگري كه شامل فرم خوب بودن مي شود. فرم  خوب  بودن  امنيت  نيست  اگرچه  احساس امنيت هم مي تواند جزيي از آن باشد. فرم خوب بودن قدرت نيست اگرچه قدرت هم  مي تواند جزيي از آن باشد حتا جسم سالم و قوي داشتن نيست اگرچه جسم قوي هم  مي تواند جزيي از آن باشد. فرم خوب يك حالت خوب است كه جسم و ذهن درآن احساس راحتي مي كند . حالتي كه مي شود خيلي ابتدايي توصيف اش كرد: راحت و خوشحال، اميدوار و... اما  هيچ  كدام از اين ها نيست . فكركنيد به يك فرم خوب در ورزش تايي چي برسيد يا فرمي مناسب در بدن سازي يا بوكس يا كونگ فو . به همين ترتيب فرم هاي مختلف خوب بودن با هم متفاوت است اما فرمي در حد اعلا وجود دارد. يك كهن الگوي خوب ربطي به چند و چون زندگي ندارد . خوب بودن يعني انتخاب يك فرم  مناسب برحسب گرايشات دروني مان اما بد بودن انتخاب راحتي است. با يك تلنگر مي توانيد در فرم بدي فرو برويد مثلن خواب بدي ديديد، كسالت داريد، مشكل مالي، يا  خيلي  چيزهاي  بزرگ تر كه  به  ما دلايل قانع كننده اي مي دهد براي اين كه بگوييم  بد هستيم. به ما حالت حق به جانب، خودبزرگ بيني افراطي و حماقت مي دهد. اما يك  فرم خوب انسان را به طرف آزادي و مسئوليت پذيري سوق مي دهد. پس هر وقت از خودمان سوال مي كنيم چرا بايد خوب باشم ؟ پاسخ اين است چون فرم بهتري است. زيباست، انسان را در جهت تكامل حركت مي دهد، از قبيل خودش را جذب مي كند و... با اين همه اين يك انتخاب شخصي است. حالت خوبه؟..